kırık link ikonun orada last.fm şeysi vardı

2005 yılında başlamışız yazmaya (belki de bu adrese o tarihte taşınmışımdır emin olamadım şimdi). Türkçe klavyemiz de yokmuş bilgisayarda. Gençlik ne güzel şey.

Az önce bu temayı tekrar bulabilir miyim diye bakınca temayı yazan adamların bile bu işi bıraktığını gördüm. Sonra başka temalara filan göz atarken farkettim ki sadece ticari işler için temalar var. Demek ki para kazanmıyorsan öyle uzun uzun yazmanın bir alemi yok. Kızgın mısın doğru twitter’a atar yapmaya. Mutlu musun hemen instagram’a alalım nispet yapmaya. Peki ya melankolikler? Onlar da tumblr’da toplanmış. Ciddili yazacak bir şeylerin varsa o zaman da medium var. Hasılı ‘dikey’ olarak varolunacak bir yer muhakkak var. Eski zamanlardaki gibi fakirlikten her şeyi bir tıkma diye bir şey yok. Ben oldum olası belirli bir konu üzerinde yazamadığım için bu dikey işine hiç alışamadım. Belki kürkçü dükkanı yine biraz buralarda takılırım. Bakarsın bahar gelir. Bir çiçek açar. Sonra sen ona konarsın, bal olur filan.

Selam.